Jumlah markah memberitahu berapa yang hilang, tetapi tidak memberitahu di mana atau mengapa. Membaca kertas yang ditanda dengan tiga cara memberi anda pelan yang disembunyikan oleh jumlah itu.
Ini sebahagian daripada bahagian keputusan tuisyen untuk ibu bapa.
Apa tiga cara membaca kertas?
- Mengikut topik: bab mana yang paling banyak kehilangan markah?
- Mengikut jenis soalan: kehilangan berlaku pada soalan hafalan, pengiraan, graf atau jawapan panjang?
- Mengikut jenis kesilapan: kurang pengetahuan, salah baca soalan, silap kecil atau kehabisan masa?
Sediakan pensel dan sehelai kertas dengan tiga lajur. Semak kertas soalan demi soalan dan catat setiap markah yang hilang sekali di bawah setiap tajuk.
Bagaimana rupanya pada dua kertas?
Berikut contoh rekaan. Dua pelajar Tingkatan 5 sama-sama mendapat 54 daripada 100 dalam Matematik.
| Pelajar A | Pelajar B | |
|---|---|---|
| Markah hilang, Topik 1 | 4 | 12 |
| Markah hilang, Topik 2 | 5 | 14 |
| Markah hilang, Topik 3 | 6 | 7 |
| Markah hilang, Topik 4 | 6 | 7 |
| Markah hilang, Topik 5 | 25 | 6 |
| Jenis kesilapan utama | Tidak tahu kandungan | Silap pengiraan |
Kedua-duanya hilang 46 markah. Pelajar A kehilangan 25 markah pada satu topik, jadi kelas tentang Topik 5 paling mengubah keadaan. Pelajar B hilang markah di mana-mana kerana silap kecil, jadi masalahnya ialah semakan dan ketepatan, bukan kandungan.
Jumlah sama, pelan bertentangan. Jumlah markah tidak akan memberitahu anda hal ini.
Apa tanda kemajuan sebenar?
Peningkatan tidak selalu muncul sebagai jumlah yang lebih tinggi. Perhatikan tanda-tanda ini.
- Pelajar mencuba soalan yang dahulu dilangkaunya.
- Kehilangan beralih daripada “tidak tahu” kepada “tersilap”.
- Topik yang sama hilang lebih sedikit markah dalam kertas seterusnya.
- Pelajar boleh menyebut mengapa satu markah hilang.
Log kesilapan dan semakan ralat kertas membolehkan pelajar mengira sendiri, dan paparan kemajuan setara membandingkan dua kertas pada topik yang sama.
Mengapa markah berbeza dari satu kertas ke kertas lain?
Kertas memilih topik yang berbeza, jadi pelajar boleh nampak naik atau turun tanpa berubah sebenarnya. Markah latihan saya berbeza dari satu kertas ke kertas lain menerangkan hal ini daripada sudut pelajar.
Membaca mengikut topik dan jenis kesilapan mengurangkan kekeliruan itu.
Bagaimana guru menggunakannya?
Guru boleh duduk bersama pelajar dan kertas yang ditanda, lalu bertanya “apa yang kamu fikirkan di sini?” pada setiap markah yang hilang. Perbualan itu menemui punca sebenar lebih cepat daripada yang boleh dibuat oleh ibu bapa atau pelajar sendirian.
Kelas percubaan sejam (dari RM50) ialah masa yang sesuai untuk ini, bersama guru berpengalaman yang ditugaskan untuk subjek itu. Selepas itu, membincangkan kemajuan semasa tuisyen berjalan menunjukkan cara mengekalkan bacaan yang sama.